Mislukt

Beste bloglezers,
ook als er niet geblogd wordt wegens tijdgebrek ( oftewel andere prioriteiten) , ik moét creatief bezig kunnen zijn. Al is het midden in de nacht.
Eerst iets over een project dat totaal mislukte. Een naamsverandering van mijn Atelier.

Een jaar of 15 geleden begon ik serieus met de verkoop van de door mij gemaakte kettingen en hangers.
Het heette eerst AanDeKetting, maar dat riep nogal wat (sm-)associaties op bij sommigen.
Daarom werd het Atelier AanDeKetting.
Toen er andere dingen bij kwamen creeerde ik binnen dat Atelier de lijn Hebbedingen. Dat waren bv shawls en tassen.
Maar ook borduursels ( zowel hand- als machinewerk) vonden hun weg er naar toe.
Behalve dat het een leuk tijdverdrijf was, was het ook een hobby die veel voldoening gaf.
Niets is mooier als een klant die steeds terugkomt voor ‘nog iets’ of die komt met een zakje geërfde of jarenlang bewaarde kralen met een grote emotionele waarde en je dan verzoekt ‘er iets bij te zoeken en er dan een mooie ketting van te maken’ .

Maar toen vertrok ik uit Gouda en kwam in St Nyk terecht. En de verkoop stortte volledig in en trok niet bij.
In de 3 en een half jaar dat ik hier nu woon verkocht ik misschien 30 of 40 kettingen ( waarvan een stuk of 5 aan 1 dame) en niets anders.

In de laatste maanden van 2012 besloot ik te stoppen met het maken van kettingen en ik doneerde een halve vuilniszak vol kralen aan de wagenbouwers van mijn straat. (Wil je meer weten over de creaties van onze wagenbouwers google dan op allegorische optocht. Onze straat (gaastweg of Gaastdyk) wint al jaren de 1e jury-prijs. )

Ik hield wel een paar 1000 kralen die ik erg mooi vindt ( en ik koop er nog wel bij, bv nu de shamballa-kralen) en ik maak nog wel broches en kettingen en armbanden, maar de bedoeling is toch wel om de rekken met kettingen leeg te krijgen.

Nou ja, om een lang verhaal kort te maken: In augustus 2012 sneed ik een stempel uit een stufje en raakte gefascineerd door inkten en papier. En embossingpoeders ( om met hitte plastic schilfertjes om te zetten in een glimmende laag ), En embossingfolders ( om relief in papier te drukken), En die-cuts ( om papier, stof en karton in allerlei vormen te snijden).
De aanschaf van de Sizzix Vagabond opende allerlei nieuwe creatieve kanalen voor me, vooral omdat die elektrische machine allerlei dingen kan die ik met mijn handen niet meer kan ( ja, de zenuwstoringen in mijn handen ( en voeten) worden elke keer een beetje erger) .
Tja en er lagen nog canvasdoeken en stoffen die ik had overgehouden aan mijn schilder- en batikperiodes dus werd de verkenning van allerlei MIxed Media methoden de lol in mijn leven… en ik ben nog lang niet klaar met verkennen….en met plezier hebben.
Om over altered books maar te zwijgen ( ik ben nu aan het zesde boek bezig). En andere dingen die je kan veranderen van iets saais in iets visueel boeiends (zoals wijnkistjes).

Uhm sorry voor de uitwijding. Ik werd wat meegesleept.

Nou ja, de naam Atelier AanDeKetting dekte de lading allang niet meer.
Toen kwam ik op de naam Atelier Cécile.
Weinig creatief, ik geef het toe, het is net zoiets als Kapsalon Janneke of Nagelstudio Desiree. Alleen zegt ‘Atelier’  nog minder over wat er gedaan wordt. Tenslotte heb je pottenbak-ateliers, schildersateliers en noem maar op.
Ik dacht het probleem op te kunnen lossen door het ontwerpen van een logo, iets met mixed media en stempels enzo, iets wat ook te stempelen was op de achterkanten van de kaarten die ik maak.
Maar geen van mijn ontwerpen voldeed.
Toen bedacht ik dat ik iets moest maken wat meer grafisch was. Een logo dat de herinnering van de naam moest versterken, ook al maakte het logo niet direct duidelijk wat ik maak.

Aangezien mijn initialen C.C.G. zijn dacht ik aan een naamsverandering: Atelier CCG, dat bekt lekker. Atteljee ceeceegee.
En ja toen zag ik snel hoe het logo er uit moest zien.
Een bolletje aan de binnenkant tegen de linkerwand van de 3 letters aan. Dan lijken die letters op van bovenaf geziene mensen die klaar staan om je te omarmen.
Atelier CCG, omarmt mens en kunst,…..   dat moest het worden.
Lettersoorten ( fonts) uitproberen ( ik was er weken mee zoet ) en eindelijk het ontwerp wat ik durfde te gutsen uit mijn meest dure en beste carve-materiaal.
Eindelijk was de stempel met het nieuwe logo klaar.
Uitgeprobeerd en ja, ik was er best trots op.
“Wat heb je gemaakt?”, vroeg mijn ( zeer demente ) moeder die me weken niet veel anders zag doen dan fonts uitproberen en aan wie ik elke keer had uitgelegd wat ik aan het doen was.
“Mijn logo is klaar”, zei ik.
” Mooi, maar wat betekent Atelier EEG ? “, vroeg ze.
Ze legde in 1 keer de vinger op de fout die ik maakte. Ik had me nooit gerealiseerd dat een C met een bolletje er in kan worden gezien als een E.

Tja, dit is dus een mislukt project.

Gelukkig mislukt niet alles en dus maak ik vandaag nog een tweede blog waarin ik iets laat zien van een paar meer geslaagde projecten. Dat worden dan weinig woorden en veel plaatjes… ter compensatie ,, 😉

Tot zo.

Advertisements

One thought on “Mislukt

  1. Mislukt is niet het woord wat ik aan jou of aan je werk koppel.
    Iemand heeft gewoon vanuit een andere invalshoek ergens naar gekeken als jij, dat mag de pret niet drukken.
    Of je werk nu zijn weg gelijk naar de klant vind, of dat je een aanloop fase hebt… het laatste is niet fijn, maar je werk is er niet minder mooi om, daar ligt het dus niet aan.
    😉 Misschien moet je naam meegroeien met jou, op naar het nieuwe logo een nieuw kunstwerk.!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s