The death of a vagabond

Tja mensen mijn vagabond heeft het donderdagavond begeven.

een vagabond

Ik stopte er een verkeerde ‘sandwich’ in en alles liep vast. De kracht van de vagabond werd later goed duidelijk, de dikke snijplaat heeft een deuk van zeker 3 mm.

Ik kreeg de sandwich er niet uit en riep overbuurman Martijn te hulp. Overbuurvrouw Monique kwam later ook helpen.

Op internet vonden we meerdere artikelen over vastgelopen vagabonds en in een artikel stond dat de schroeven om het ding open te krijgen onder de bodemsierhoekjes zaten.

En zowaar dat was juist! Martijn was uren zoet met de machine verder uit elkaar te halen en alles zo neer te leggen dat terug te vinden was waar in de machine het hoorde.

Maar het gebeuren waarin de walsen zaten ( en de verkeerd gemaakte sandwich) bleek van stevig staal met onlosmakelijke  kogellagers.

Zaterdag heeft Martijn het  ding meegenomen naar een garage waar ze met een pers voor zoveel ton ook de kogellagers los kregen waardoor tenslotte  de sandwich los kwam.

Toen was te zien hoe verschrikkelijk de snijplaten er aan toe waren. En zelfs de metalen behuizing van de diecut was totaal verbogen.

Zaterdagmiddag bleek helaas dat ergens in een niet te openen deel van de machine iets erg stuk was gegaan ( waarschijnlijk het raderwerk dat de kracht van de motor overbrengt op de walsen).  Niets meer aan te doen. Ik ben daar flink overstuur van, want ik gebruik mijn vagabond minstens 3 keer in de week. Sparen voor een nieuwe dus.

Al was het maar omdat ik er het afgelopen jaar zoveel accessoires heb bijgekocht en nog in de bestelling heb.

Maar ik snap nu wel waarom Sizzix geen vagabonds terugneemt voor reparatie, ze zijn zeer zwaar en ze zijn ontzettend moeilijk uit elkaar te halen.

 

Gelukkig was er diezelfde donderdag ook wat mooi nieuws :).
Het in opdracht gemaakte altered book had ik maandag op de post gedaan en was woensdag in goede orde ontvangen. De vader die het voor zijn dochter heeft laten maken belde me om te vertellen dat hij heel blij is met het boek. Hij denkt dat zijn dochter uit haar dak gaat als ze het ziet. En hij heeft het laten zien aan een overbuurvrouw die les geeft op de kunstacademie in Gent en ‘die vond het zo mooi dat ze er bijna high van werd’.   Vader denkt dat het moeilijk zal zijn het boek niet te vroeg aan zijn dochter te geven. Ik hoop dat het hem lukt en dat hij de verleiding niet kan weerstaan om er zelf vaak nog even in te kijken voor hij het weggeeft. Na 21 mart ( de verjaardag waarom het gaat) laat ik hier de foto’s zien.

 

De foto’s die ik hier vandaag laat zien zijn van 3 niet-klare projecten.

 

Een schilderij op canvaspapier. Ik begon er in december aan, maar heb het laten liggen tot het verjaarsboek klaar was.

canvaspapier

canvaspapier

 

 

Een schilderij op een canvasdoek. Het thema is muziek. De achtergrond is klaar, maar ik zit een beetje op een dood punt als het gaat om hoe ik verder wil. Ik wilde er dingen voor maken met mijn vagabond. Dus het wordt óf wachten tot ik een nieuwe vagabond heb óf een andere benadering verzinnen.

muziek

muziek

 

Het derde project is een boek.

Door de opdracht voor het verjaarsboek heb ik geleerd dat ik niet altijd ruim een maand kan nemen voor het prepareren van het boek ( scheuren, gesso-en) en dat ik beter wat gepreparerde boeken kan hebben klaarliggen. Dit keer heb ik ge-experimenteerd met een methode om met behulp van tijdschriftbladen groepjes bladzijden bijeen te houden.

Hiervan 2 foto’s van de verschillende manieren waarop ik dat deed. Op zich vind ik het wel een inspirerend uitgangspunt.

IMG_3462 IMG_3463

Wat vinden jullie?

 

 

 

 

 

 

Advertisements

9 thoughts on “The death of a vagabond

  1. Wat een verschrikkelijk drama met de vagebond. Hoewel heel zwaar en sterk van stuk toch ook heel kwetsbaar! Ik wens je toe dat hij snel vervangen kan worden. Iemand in de buurt die zo’n ding heeft?

    Like

    • hoi Peter, nee ik ken niemand die er een heeft. Maar een andere buurman, Reitze, denkt dat hij het gesloten deel wel open kan maken en eventuel nieuwe raderen erin kan zetten. En dan kan ik Martijn weer vragen om alles weer in elkaar te zetten ( al liggen de schroefjes inmiddels niet meer op volgorde ) en wie weet doet hij het dan weer.
      Maar ik zal hoe dan ook nieuwe werkplaten moeten kopen.

      Like

    • ben zelf ook bezig met reparatie het blijkt dat in de gearbox 5 tandwielen zitten waarvan de tanden bij vastlopen afbreken, bij navraag bij de fabriekant ZWMOTORS.com is deze niet nabestelbaar voor het gearbox nr dat wij hebben enige mogelijkheid is deze volledig na te maken.

      Like

      • klop helemaal, t L duijnmaijer, leuk dat je reageert :).
        Ik heb inmiddels een nieuwe vagabond, die is makkelijker uit elkaar te halen, zag ik ( maar ik maakte hem niet open), de schroefjes zitten nu in het snoercompartiment.

        Like

    • uh.., waarvan spreken de kleurstellingen je aan? Van de foto’s hierboven?
      Die zijn niet van het boek van de internationale opdracht ( klinkt wel heel chique).
      Daarvan komen de foto’s pas na 21 maart. Als het boek aan de jarige gegeven is. Want stel dat ze toevallig op deze blog terecht komt en de verrassing verknalt zou zijn.
      Van de foto’s hierboven vind ik de bovenste het mooist van kleur. Ik hou van de driedimensionale werking, terwijl het echt maar een plat vlak is.

      Like

  2. Zeg Céciletje, wat sneu van je vagabond; ik dacht eerst dat je hond ‘t begeven had…!
    En ook een kleine rechtzetting: ik ben de overbuurvrouw maar geef geen les hoor op de academie. Nee ik ben zo’n klein beginnertje dat de eerste creatieve pasjes zet via een kennismakings-module in de academie van Eeklo ter ontplooiing van mezelf en andere dan de gebruikelijke hersenonderdelen. Wat de apetrotse vader betreft: die was echt nog veel higher dan ikzelf; dus je kan je voorstellen hoe je boek hier binnenste-buiten en onderste-boven gekeerd en bekeken, en geanalyseerd en bewonderd is (maar wel heel voorzichtig)…daar ging bijna een namiddag aan op!! JE HEBT ER ECHT EEN PRACHTIG KUNSTWERK VAN GEMAAKT!!
    Ja, en omwille van de geheimhouding rond het boek toch mss voorlopig beter dit mailtje niet openbaar plaatsen..
    Vele groetjes

    Like

    • sorry kathleen, doordat je al eens eerder hebt gereageerd op een blogpost werd deze reactie van jou automatisch toegelaten. Dat realiseerde ik me pas nu, nu ik hem online zie staan. Ik heb geen idee hoe ik deze reactie moet verwijderen. Ik hoop maar dat dit niet tot voortijdige onthulling van de verrassing leidt. Maar de inhoud kan in ieder geval wel tot 21 maart geheim blijven 🙂

      En ik ben heel trots op jouw complimenten en die van de trotse vader 🙂

      Like

  3. Pingback: Modern World | Atelier Cécile

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s