Verwondering en bewondering

Bij de vorige blog ( zonder woorden)  vroeg mijn stiefbroer Peter zich af wat nu mijn ideeen bij mijn kunstwerken was. Ik antwoordde dat ik maar wat aanklooide en zeker geen conceptuele kunst maak. Maar zijn vraag liet me niet los.

 

Ik ben naar antwoord(en) aan het zoeken en dit is wat ik er tot nu toe over te zeggen heb:

Natuurlijk hoop ik dat de mensen mooi vinden wat ik maak, maar ik besef heel goed dat smaken verschillen.
Ik hoop dat mensen die mijn werk lelijk vinden er toch wat interessants in zien.

Wat ik eigenlijk aan het doen ben is dingen maken die mensen uitnodigen ( goed) te kijken, te blijven fantaseren, te blijven dromen, te blijven genieten.

 

Ik doe dat op verschillende manieren afhankelijk van het materiaal waarmee ik werk.

 

Neem nu de kijkkastjes die ik tot nu toe heb gemaakt.

IMG_3688

Deze vertelt zeker geen verhaal, het is een samenbrengsel van allerlei elementen die geen relatie met elkaar hebben. maar als je er de tijd voor neemt is er heel wat in te zien.( Voor meer foto’s zie Kijkkastje ) Zie je bv een stuk van de binnenkant van een abalone-schelp? Of de gedroogde sprinkhaan in een flesje?
Het is dus echt een kastje waarbij het draait om het goed kijken

Het volgende kijkkastje nodigt behalve tot goed bekijken ook uit tot onderzoeken ( Wat zit er in het doosje waarop staat dat er vleermuisvleugels in zitten? Waar zijn de twee drakenvleugels? ). Maar bovenal is het een aansporing te blijven fantaseren en dromen. Wat voor soort tovenaar is eigenaar van een alchemistisch kabinet ?
Wat wordt er gebrouwen  in het distelleertoestel?

IMG_0205( voor meer foto’s zie de blogpost Alchemistisch kabinet )

Die uitnodiging tot goed kijken, dromen en fantaseren zit ook in al mijn altered books, zij het in wisselende verhoudingen. Bijvoorbeeld het boek ‘ Vertrokken met onbekende bestemming‘  is een aansporing tot dromen en fantaseren. Het boek ‘ Kleurrijk ‘   is een aansporing tot het genieten van kleuren en kleurencombinaties. En het boek ‘ Ik zie ‘ …. Juist ja.
En als je goed kijkt zie je in het oog op de voor-cover waar het boek hoofdzakelijk over gaat.

voorkaft

voorkaft

In mijn canvassen etc probeer ik ook die uitnodiging tot echt bekijken te stoppen.

Ik breng in de ondergrond allerlei lagen aan, zowel fysiek door het gebruik van lagen papier, diverse hoogtes structuurpasta, door het er op plakken van allerlei dingen. Maar ook door verschillende al dan niet doorzichtige verflagen over elkaar heen te brengen.

Hoe ik zo’n achtergrond bijvoorbeeld opzet heb ik laten zien in mijn blog over het schilderij ‘ de twee lepeltjes  ‘.

 

Vandaag wil ik daar wat meer van laten zien.

 

Ik gebruik vaak papier wat ik eerst zelf ‘gekleurd’ heb.
Hier zie je wat voorbeelden van dergelijke stukken papier:

handgeverfde papieren

handgeverfde papieren

 

Hieronder 2 voorbeelden van achtergronden die liggen te wachten op verdere bewerking.

IMG_0780 IMG_0779

 

En hier een foto van een werk waarmee ik bezig ben. De gelaagde achtergrond is deels aangevuld met een eveneens gelaagde voorgrond. Het werkje ligt nog te drogen, dus ik weet nog niet of het af is. In ieder geval zitten er aspecten in die op een foto niet zijn vast te leggen, namelijk het changeant-effect in heel veel delen van dit werk. Iets kan op de ene manier bekeken goudkleurig zijn, een andere kijkhoek en het is felblauw, of lila of rood of… Dat effect heb ik in de achtergrond bereikt door verschillende lagen doorzichtige verf aan te brengen en poeders en pigmenten te gebruiken met een iriserend effect, de voorgrond bestaat ondermeer uit een zwarte cirkel die in feite een oude cd is. Daar waar het zwart is weggekrast zie je het regenboog-effect van een cd. Ook erbij een detailfoto’s van een stukje achtergrond.

w i p

w i p

IMG_0781detail 1

 

Ik hoop dat jullie het leuk vinden meer te hebben gelezen en gezien over het ‘waarom’  van mijn werk.

Bedankt voor het lezen en een fijn weekend toegewenst 🙂

 

 

 

Advertisements

4 thoughts on “Verwondering en bewondering

  1. Lieve Cécile,

    Hieronder volgt een beschrijving van de fantasieën die ik optekende bij het schouwen van je kijkkastje. Let wel, het zijn mijn fantasieën en niet de jouwe. Ik wilde graag een oefening doen om mijn fantasie de vrije loop te laten. Die moest getriggerd worden. Ik koos daarvoor je kijkkastje. Ik was benieuwd wat er uit deze oefening kwam. Mijn doel was meer te weten komen over mijzelf. Misschien kun je vervolgens jouw betekenis geven aan mijn tekst, zo je dat wenst.

    Wat mij opvalt aan het kijkkastje …

    De kleuren van de achterkanten liggen in het blauwe, paarse deel van het spectrum, behalve links. Daar is een doosje met een gele achtergrond.
    Dit doosje bevat in het middelste plaatje een rood gekleurde bal die mij aan een wereldbol uit het tv-programma DDWD doet denken. Deze bal of wereldbol lijkt ingeklemd tussen twee schijven of deze bal stuitert heen en weer tussen deze twee stoten. De schijven zijn als van een werktuigbouwkundige klem om werkstukken vast te houden.
    De zon onder deze bal is verscholen achter een donker, blauw kaartje. Het doet me denken aan een regenwolk vanwege het meisje dat met een paraplu staat.
    Er is een gespannen relatie tussen het plaatje met de wereldbol en de zon. De wereldbol stuitert heen en weer of zal later ingeklemd worden. De spanning komt voort uit de positie van de zon ten opzichte van de wereldbol: de zon ligt onder de wereldbol, de aarde. Dat is niet gebruikelijk. Dit kan alleen als van ver naar ons zonnestelsel kijkt. En nu? Stel dat de aarde op de zon valt! Rampzalig! De bloemen in de hoeken van het kaartje zouden de val kunnen verzachten en de aarde kunnen redden.

    Mij intrigeert ook het grote roze doosje in het midden. De kleuren zijn pastel. Zij zijn op elkaar afgestemd. Er heerst een ouderwetse sfeer van vroegere tijden. Er is één element dat zich aan de orde van de kleuren onttrekt en dat is de schitterende, donderblauwe steen rechtsboven. Wat doet die daar? Hij dreigt!
    Het medaillon is als een wiel. Het beweegt al draaiend over een koord. Het is van (rechts) boven gekomen en naar beneden gerold tot het niet verder kon. Het is nu op het laagste punt aangekomen. Het laagste punt is echter niet de grond! Er is nog ruimte, maar zit nu vast. Zou het verder willen rollen? Wil het terug? Als het zo lang daar beneden op het koord blijft liggen, zal het bedolven worden door bloemen, roze rozen. Als op een graf. Toch is er nog iets dat leeft. De groene druiven links onder zorgen ervoor dat het wiel niet verder de afgrond in kan rollen, want je weet maar nooit hoe lang de speld (links) het kan houden.
    Het donkerblauwe element dreigt. Er is ruimte tussen het element en het touw. Niets houdt hem tegen om naar beneden te vallen. Het element is scherp en kan het touw waarop het medaillon staat of rolt doorsnijden. Het wil zich tussen het medaillon en de lijn wrikken. Wat gebeurt er dan? Het medaillon wordt vrij! Het kan weer rollen! Het lijkt naar rechts te willen rollen! Waar naartoe?

    Met de andere doosjes heb ik op dit moment niet zo veel. Ik laat het hierbij. Ik vond het leuk om te doen!

    Bedankt voor deze oefening!

    Groetjes,
    Peter.

    Liked by 1 person

  2. Lieve Peter,
    bedankt voor je reactie.
    Ik voel me vereerd dat je een werkstuk van mij als basis hebt genomen voor je oefening.
    Ik zie in de beschrijving van je fantasie je technisch denkende geest, zeg maar gebaseerd op natuurkundige principes.
    Het moeilijke voor mij is dat ik het werkstuk in het echt bij me heb, de ware kleuren zie en makkelijk de driedimensionele aspecten kan zien, terwijl jij kijkt naar een foto en dan ook nog op een monitor die de kleuren anders weergeeft dan mijn ogen mij laten zien.
    ( om alleen maar over de achtergronden iets te zeggen: jij hebt het over overwegend blauw-paarse achtergronden behalve het gele in het vakje onder links. Ik zie dat vakje onderlinks ook als geel, maar de achtergrond van het vakje linksboven zie ik als wit met een grijs patroontje, het vakje ernaast heeft een beige achtergrond met in zwart en bruin naipatronen er op,het bovenste vakje ernaast met het paarse drankje en het wijnglaasje heeft een witte achtergrond met grijs pratroontje, het vakje eronder met de kristalen heeft een achtergrond van beige met groen en goud en bruin, het vakje daar weer naast (met de 3 glazen flesjes) is weer wit met grijs, daaronder effen wit.De hangende halfedelsteentjes hebben een zwart met zilveren achtergrond, hetonderste vakje heeft petrolkleurige strepen en het ‘roze vak’in het midden zie ik als een kleur tussen terracotta en roodkoper in. De rozen ook.)

    Zoals je weet ben ik geen psycholoog, maar er vielen me wat dingen op in je fantasie die je inzette om iets over jezelf uit te vinden. Ik weet natuurlijk niet wat je met deze fantasie o er jezelf hebt gevonden, maar ik vond heel opvallend dat je kwam met de vallende aarde, beklemde aarde (het spellenvakje links onder) en een balancerende cirkel op de ketting, gevangen op het laagste punt, misschien gered door de druiven ( die overigens de groene stampers van een blauw/teal bloem zijn), misschien als op een graf bedolven rakend door de rozen.
    Het duidt voor mij op het voelen beklemd te zitten, naar evenwicht zoekend op een wankel koord, je bedreigd voelen. En de vraag is: blijf je je handhaven in die positie of waag je een sprong naar nieuwe uitdagingen.

    Hopelijk is mijn psychologie die van jan lik me vestje en klopt het niet.
    Als het wel klopt dan zou ik zeggen: spring voorwaarts! Je kan het !

    Liefs,
    Cécile

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s